Landgoed de Reehorst

Een historische villa uit de as herrezen

In 2015 ging het hoofdhuis van Landgoed de Reehorst in Driebergen voor een deel in vlammen op. Tijdens een grootschalige restauratie is het pand in ere hersteld om daarna te fungeren als kantoor.

De Reehorst, dat stijlkenmerken van de Jugendstil bevat, is ontworpen door architect Posthumus Meyjes in opdracht van de Amsterdamse bankier J.W.H. Crommelin. Jarenlang functioneerde het als hoofdgebouw van de Vrije Hogeschool van professor Lievegoed. Deze villa, een gemeentelijk monument, ging in februari 2015 voor een groot deel in vlammen op.

In opdracht van Stichting Landgoed De Reehorst was Hylkema Erfgoed verantwoordelijk voor het plan van herbouw en de bouwbegeleiding. De opdracht is in verschillende stappen uitgevoerd. Ten eerste werden de nodige maatregelen getroffen om de verdere teloorgang van de villa tegen te gaan. Om zoveel mogelijk van de oorspronkelijke bouwmassa te kunnen behouden werden vervolgens de monumentale waarden in kaart gebracht tijdens een bouwhistorisch onderzoek. Tijdens de restauratie kreeg de villa een nieuw dak. Ook werden de salons en het trappenhuis voor zover mogelijk in oude staat hersteld.

Naast de restauratie van de villa denkt Hylkema Erfgoed mee over een totaalvisie voor het landgoed. Ook wordt gewerkt aan enkele andere monumenten op het landgoed waarvoor een nieuwe bestemming gezocht wordt en/of restauratie noodzakelijk is, waaronder twee boerderijcomplexen en een koetshuis.

Categorie

Landgoederen & Kastelen

Locatie

Driebergen

Opdrachtgever

Stichting Landgoed De Reehorst

Status

Gemeentelijke monumenten

Oplevering

Gefaseerd vanaf 2017

Landgoederen en kastelen

Landgoederen, kastelen en buitenplaatsen verschillen in vormgeving en functie. Zo heeft een kasteel van oorsprong een verdedigende taak en is een buitenplaats bedoeld als plek ter ontspanning. Een uitdaging bij dit type gebouwen is niet alleen om de economische rendabiliteit zeker te stellen, maar ook om de vaak grootschalige gebouwen en ensembles te verduurzamen zonder de monumentale waarde aan te tasten.